Monday, 30 December 2013

ಇದೋ ವಿದಾಯ


ಮೂಟೆಗಳ ಕಟ್ಟುತ್ತ ಅಣಿಯಾಗುತಿಹೆ ನೀನು
ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಲು
ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಕಗಳ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ
ಇನ್ನೇನು ಹಾಡುವೆ ಮಂಗಳದ ಪದವನ್ನು

ಹೊಸತೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಅಭಿನಯದಲ್ಲಿ
ಹಳೆಯ ರಸಗಳದೇ ಪುನರಾವರ್ತನೆ
ಪಾತ್ರದ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲೂ ಸ್ವಾರಸ್ಯವಿಲ್ಲ
ಅದೇ ಯಾವತ್ತಿನ ಒಂದೇ ವೇಗದ ಓಟ

ಸೊಗಸೆಂದರೆ ನವರಸಗಳ ನಿರೂಪಣಾ ಶೈಲಿ
ಅದು ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ತಾಕತ್ತು
ನೀ ಕುಣಿಯುತ್ತ ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಣಿಸುತ್ತ
ತೋರಿಸಿದೆ ಕಾಲರಾಯನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು

ನೋಡಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ
ಉತ್ಸಾಹವೇ ಮನೆ ಮಾಡಿ ನಿಂತಂತಿದೆ
ಹೊಸ ಪ್ರಸಂಗಕೆ ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಲೇ
ಹೊಸ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು

ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಮುಗಿಸಿಹೆ ನಿನ್ನ ವೇಷವನ್ನು
ಎಂದಾದರೊ ನಿನ್ನ ಕುಣಿತವನ್ನು ಮರೆಯುವುದುಂಟೇ
ಇಪ್ಪತ್ತರ ನಂತರ ಬಂದ ಹದಿಮೂರರ ಬೆಡಗಿಯೆ
ಹೋಗಿ ಬಾ, ನಿನಗಿದೋ ಶುಭ ವಿದಾಯ


ನನ್ನದೆನ್ನುವದೆಲ್ಲವನ್ನೊ ಹೊತ್ತು ಹೊರಟು ಹೋಗು

ಪ್ರಿಯ ೨೦೧೩,
                         ಹೊರಡಲು ಎಲ್ಲ ತಯಾರಿಯೂ ಮುಗಿಯಿತೇ..? ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳು ಬಾಕಿಯಿವೆಯಷ್ಟೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ. ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಸಿಗಲಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವುದನ್ನು ಈಗಲೇ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
                      ಎಲ್ಲರ ಹಾಗೆ ನಾನೂ ಕೂಡ ಬಹಳಷ್ಟು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಅಕ್ಕಳಂತೂ ಸಂತಸಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೋವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟವಳು. ನೀನಾದರೂ ಮನದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಗುವಿನ ಹೂವನ್ನು ಅರಳಿಸಬಹುದೆಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ತುಂಬು ಹೃದಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಅಕ್ಕಳಂತೆಯೇ ಮೊದಮೊದಲು ಬಹಳವೇ ಅಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ನಾನೆಂಥ ದುರದೃಷ್ಟವಂತೆ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಹಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ ನೀನು. ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಈಗಲೂ ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗುತ್ತಿದೆ.
                    ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಕೊಟ್ಟಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಹಿಂದೆಗೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟೆ. ಯಾಕೆ ಗೆಳತಿ...?? ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಹೊಂದುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ನನಗಿಲ್ಲವೇ..?? ನೀನಾದರೂ ಏನೆಂದು ಉತ್ತರಿಸಬಲ್ಲೆ. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಕಾಲರಾಯನ ಅಣತಿಯಂತೆ ಬಂದು ಹೋಗುವವಳು ನೀನು. ಎಲ್ಲದರ ಸೂತ್ರವಿರುವುದು ಅವನ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲವೇ..??
              ಇವುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನೀನು ನನಗೆ ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ತಿರುವೊಂದನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಕುರಿತು ನನಗೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಗಮ್ಯದತ್ತ ಸಾಗಲು ನಾನು ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಹಾದಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿದೆ. ಈ ಒಂದು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಆಭಾರಿ. ಸುಖ ದುಃಖಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂಬ ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನನಗೇ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿದವಳೇ ನೀನು. ನಿನ್ನ ಈ ಮಹದುಪಕಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ..??
                     ಇನ್ನೇನು ನಿನ್ನ ತಂಗಿ ೨೦೧೪ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ನಾನೇನು ಬಹಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ನನ್ನದೆನ್ನುವ ಕೆಲಸಗಳು ಸುಗಮವಾಗಿ ಸಾಗಿದರೆ ಸಾಕಷ್ಟೆ, ನಾನು ಸಂತೃಪ್ತೆ. ಆದರೆ ನೀನು ನನಗೆ ಒಂದು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ನೀನೀಗ ಹೊರಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನದೆನ್ನುವ ಸಿಹಿ-ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಅವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನನ್ನು ಕರ್ತವ್ಯ ವಿಮುಖಳಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅವುಗಳೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ನಾನು ದೂರವಾಗಿ ಹೊಸ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ಶುರುಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ನೀನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಕಾಲರಾಯನ ಕಾಲ ಕೆಳಗೆ ಅವುಗಳ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿಬಿಡು. ಅವುಗಳು ಯಾವತ್ತೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ ನನಗೆ. ನೀನಿತ್ತ ಕರ್ತವ್ಯದ ಕುರಿತಾದ ಅರಿವು ಮಾತ್ರವೇ ನನಗಿರಲಿ.  ಈ ಪುಟ್ಟ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ ತಾನೇ..??
                        ಹೋಗಿ ಬಾ, ಪ್ರಯಾಣ ಸುಖಕರವಾಗಲಿ.
                                                                                                                                                                         
                                                                                                                                          ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿ,
                                                                                                                                            ಅನಾಮಿಕೆ

Tuesday, 24 December 2013

ಹೊಸವರ್ಷದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ



ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹೊಸ ಮನಸು
ನವ ನಾಳೆಗಳ ಹತ್ತು ಕನಸು
ಹೆಣೆದು ನಲಿವಾಗ ಎಂಥ ಸೊಗಸು
ಹೊಸ ಖುಷಿಯಾಗಿದೆ ಹಳೇ ಮುನಿಸು

ತನುರಂಗದಲ್ಲಿ ನವೋಲ್ಲಾಸದ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ
ಹರ್ಷ ವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಬಾನ ರಂಗು ಹೆಚ್ಚಿ
ಮನದಲ್ಲಿ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ
ಭರವಸೆಯ ಕಿರಣಗಳ ಬೆಳಕು ಹೆಚ್ಚಿ

ಅರಳಿದ ನಿನ್ನೆಗಳ ಸುಂದರ ಸುಮಗಳಲ್ಲಿ
ಹೊಮ್ಮಲಿ ನಾಳೆಗಳ ಸೌರಭ ಗಂಧದಲ್ಲಿ
ಬಾಳಪಯಣದ ಕಾಲು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ಮೂಡಲಿ ಗಮ್ಯವದು ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳಲ್ಲಿ

ನವ ಯುಗದಂತಿರಲಿ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವು
ಸದಾ ಲಾಸ್ಯವಾಡುತ್ತಿರಲಿ ಮಂದಹಾಸವು
ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಧುರ ಸ್ವರವು
ತರಲಿ ಹೊಸವರ್ಷ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಶುಭವು


Monday, 23 December 2013

ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ

ಮನದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಎದ್ದಿಹ
ಅಶಾಂತತೆಯ ಅಲೆಗಳು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿವೆ
ಹೃದಯದ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಯನ್ನು

ಅಬ್ಬರದಿ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿವೆ ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ
ಮರ್ಮವೇನಿದು ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ
ಪ್ರವಾಹ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ
ಇದೇನಿದು ಹೊಸ ಚಂಡಮಾರುತ?

ಹೃದಯವನ್ನು ಚೆಂದ ತೊಳೆದು
ಹೊಸ ಚಿತ್ತಾರವ ಮೂಡಿಸುವುದೋ
ಅಥವಾ ಮಾಸಿ ಹೋಗಿರುವ ಕಲಾಕೃತಿಗೆ
ಹೊಸ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವುದೋ

ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಒಗಟೇ ಇದು
ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವುದೇ ಒಳಿತು
ಎಷ್ಟುರವರೆಗೆ ಇರಬಲ್ಲದು ಏರಿಳಿತ
ಗಾಳಿಯ ವೇಗ ಇರುವ ತನಕವಷ್ಟೆ




Saturday, 14 December 2013

ನೆರಳು

ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರಲ್ಲಿ
ಅಂದು ಇಂದು ಎಂದೆಂದಿಗೂ
ನನ್ನ ಬೆಂಬತ್ತಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದೆ
ನನ್ನದೇ ನೆರಳಿಗಿಂತಲೂ ನಿಷ್ಠೆ  ಹೆಚ್ಚೆಂಬಂತೆ
ಸದಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವುದು ನನ್ನನ್ನು

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಡೆದರೆ
ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸಾಗುವುದು
ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿ
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವುದು
ತಾನೇ ನನ್ನನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವೆನೆಂಬಂತೆ





ಎಷ್ಟು ಸಲ ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳದು
ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಬಿಡದು
ನಾ ಹೋಗೆಂದಷ್ಟೂ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದು
ನಗು ನಗುತ್ತ ನನ್ನನ್ನು ಅಣಕಿಸುವುದು
ನೀ ಬಿಟ್ಟರೂ ನಾ ಬಿಡೆನೆಂಬಂತೆ ಕಾಡುವುದು

ಅದು ಬಂಧನಗಳ ನೆರಳು
ನನ್ನವರೆನ್ನುವವರೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿಯದೇ ಬೆಸೆದಿಹ
ಪ್ರೀತಿ, ಮಮತೆಗಳ ಭಾವುಕತೆಯ ನೆರಳು
ನನಗಾಗಿ ನನ್ನವರು ಎಂದೂ ಇರುವರೆಂಬ
ನಂಬಿಕೆ, ವಿಶ್ವಾಸಗಳ ದೃಢ ನೆರಳು

ಬಿಡಲಾದೀತೇ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು?
ಬಿಟ್ಟು ಹೋದೀತು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಈ ನೆರಳು?
ಕಡಿದು ಹೋಗಬಹುದು ಬಂಧಗಳು ಹೆಸರಿಗೆ
ಅಳಿಸಲಾಗದು ಮೂಡಿಸುವ ಚಿತ್ತಾರಗಳನ್ನು
ಇನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದೀತು ಹೇಗೆ ಈ ನೆರಳು?


Friday, 13 December 2013

ಕಣ್ಣಹನಿ

ಓ ಮಳೆಯೇ,
ಒಮ್ಮೆ ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಸುರಿದುಬಿಡು ನನಗಾಗಿ
ಒರೆಸು ಬಾ ಈ ಕಣ್ಣಹನಿಗಳನ್ನು
ಹೊರಟುಹೋದ ನನ್ನ ಇನಿಯ
ನಾನಿತ್ತ ಒಲವಿನ ಕಾಣಿಕೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ
ಕಣ್ಣಹನಿಗಳ ಉಡುಗೊರೆಯನಿತ್ತು
ಒರೆಸುವ ಕೈಗಳಿಲ್ಲದೇ ಜಾರುತ್ತಿವೆ ಹನಿಗಳು
ಬತ್ತಿಹೋಗದ ಜೀವಸೆಲೆಯಂತೆ




ಕರಗಿಹೋಗಲಿ ನನ್ನ ಬಿಸಿ ಕಣ್ಣೀರು
ನಿನ್ನ ತಂಪಾದ ಹನಿಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ
ಹರಿದು ಸಾಗಲಿ ಹಳ್ಳಕೊಳ್ಳಗಳ ನಡುವೆ
ನದಿ ಸರೋವರಗಳ ಜೊತೆ ಓಡಲಿ
ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಗಳ ತೋಯಿಸಿ ಹರಿಯಲಿ
ಹಸಿ ಮಣ್ಣಿನ ಗಂಧವನ್ನು ಹೀರಲಿ
ನೊಂದ ಜೀವಗಳ ಕೊಳೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯುತ್ತ
ನೋವಿನ ಕಹಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹರಿಯಲಿ

ಇಳಿದು ಬಾ ನೀ ವರ್ಷಧಾರೆ
ಬೆರಳುಗಳಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಹನಿ ಒರೆಸು
ಅಶ್ರುಧಾರೆಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದು
ತೊಪ್ಪೆಯಂತಾಗಿಹ ಹಸಿ ಮನಕ್ಕೆ
ಹೊಸಬಿಂದುಗಳ ಸಿಂಚನವ ನೀಡು ಬಾ
ಗೆಳೆಯನ ನೆನಪುಗಳ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿ
ಬಸವಳಿದಿಹ ಈ ಹೃದಯಕ್ಕೆ
ಸಾಂತ್ವನದ ನೆರಳು ನೀನಾಗು ಬಾ


Thursday, 12 December 2013

ಮುಖವಾಡ

             
ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಲೂ
ಅಂದು ಇಂದು ಯಾವಾಗಲೂ
ಜಗತ್ತು ಮಲಗಿದೆ ರಂಗಮಂಚವಾಗಿ
ಬಣ್ಣ ತಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ ಜನರೆಲ್ಲರೂ
ಅವನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವಳೂ ಸಹ
ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಅವರೂ ಸಹ

ಹತ್ತರೊಳಗೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯವರಾಗಿ
ಸಾವಿರದಲ್ಲಿ ನೂರಾ ಒಂದನೆಯವರಾಗಿ
ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಕುಣಿಸುತ್ತ
ಅಂಕಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ
ಪರದೆ ಎಳೆದ ನಂತರವೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ
ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ನಟನೆಯ ಜಾತ್ರೆ

ದೇಶ ಕಾಲಗಳ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ
ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇಕೆ ಎತ್ತಲಿನ ಪರಿವೆಯೂ ಇಲ್ಲ
ಪಾತ್ರದ ಕುರಿತಷ್ಟೇ ಕಾಳಜಿ
ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಆದರ
ಪರ ಎನ್ನುವುದಂತೂ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದ ವಸ್ತು
ಅಹಂನ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೇನು ಗೊತ್ತು?

ನಾಟಕೀಯತೆಯ ಬಣ್ಣಗಳ ಹೊಳಪಲ್ಲಿ
ಮಾಯವಾಗಿದೆ ಭಾವುಕತೆಯ ಚಿತ್ತಾರ
ತೋರಿಕೆಯ ಮುಖವಾಡವ ತೊಟ್ಟು
ಮರೆಮಾಚುವರು ಮನದ ಸತ್ಯವನ್ನು
ಬೇಕಿಲ್ಲ ಸ್ವ ಎನ್ನುವ ತನ್ನತನ
ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯುವುದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡತನ





Monday, 9 December 2013

ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತಿರುವಿರಾ....? ಮರೆಯಬಲ್ಲಿರಾ...?

               
               ಛೇ, ಮತ್ತೆ ಬೇಜಾರು.. ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಇಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಹೃದಯದ ತಟದಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಸರೋವರ ಅಬ್ಬರದಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಕಾರಣ...??
              ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರು.
              ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೇ. ಹಳೆಯ ಎಂಬ ವಿಶೇಷಣ ನೀಡಿದ್ದರ ಅರ್ಥ ಅವರ್‍ಯಾರೂ ಇಂದು ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಬಹು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ.
            ಅವರು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯವೂ ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಪರಿಚಿತರಂತೆ ಎದುರು ಬದುರಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಾರದೋ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದ ಕಮೆಂಟುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಾರದೋ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರವಾಗಿ - ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ, ಇದೆಲ್ಲ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ. ಆದರೆ, ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ....??
           ಹೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ, ನನಗೇ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಬರುವುದರೊಂದಿಗೆ ಹಳೆನೆನಪುಗಳ ಬುತ್ತಿಯನ್ನೂ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾರೆ. ಬುತ್ತಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಬಿಚ್ಚಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರಗೊಳಿಸಿ ಕೈತುತ್ತು ತಿನ್ನಿಸಿ, ತಾವೇನು ಮಾಡಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಹಾಯಾಗಿ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ತಿಂದ ತುತ್ತು ಜೀರ್ಣವಾಗದೇ ನನ್ನನ್ನು ಸತಾಯಿಸುವ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ...??


             ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ್‍ಯಾರೂ ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೇ ಹಾಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೋದವರಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲರ ಜೊತೆ ನಾನು ಸಂತಸದಿಂದ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು, ಬೇಸರವನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡ ದಿನಗಳು, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೇ ಜಗಳವಾಡಿದ ಹೊತ್ತುಗಳು - ಎಲ್ಲವೂ ಹಸಿ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಮೇಲಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿನಂತೆ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿ ನಿಂತಿವೆ. ಎಂದಿಗೂ ಮಾಸಲಾರವವು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಸಿರಿಸಂಪತ್ತುಗಳಂತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಮುತ್ತುಗಳಾದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ರತ್ನಗಳು. ಕೆಲವರು ಹವಳಗಳಾದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಚಿನ್ನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆಯಲಿಕ್ಕಾದೀತೇ...???
           ಇಲ್ಲ, ಅದು ಆಗುವಂಥದಲ್ಲ.
           ಬೇಸರದ ವಿಷಯ ಅವರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದದ್ದಲ್ಲ. ‘ಕಾರಣ ಹೇಳದೇ’ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದದ್ದು. ಹೌದು, ಹೃದಯದ ಗೂಡಲ್ಲಿ ನೆನಪುಗಳ ಬೂದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಸುಡುವ ಕಿಡಿ ಇದೇ, "ಕಾರಣವೇನಿರಬಹುದು....??" ಊಹೂಂ, ಈ ಕಿಡಿ ತಣಿದುಹೋಗುವ ಬದಲು ಉರಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಒಳಗಿಂದೊಳಗೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
        ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಎರಡೇ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ.
       ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತಿರುವಿರಾ...?? ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಮರೆಯಬಲ್ಲಿರಾ...??


ಹರಾಜು

               
ಹರಾಜಿಗಿದೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ
ಬಿಕರಿಯಾಗಲಿ ಕಾಳಸಂತೆಯಲ್ಲಿ
ಸಿಗದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಇನಾಮು
ಮಾರಾಟವಾಗಿ ಹೋಗಲಿ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ

ಒಂದೇ ಕಡೆ ನಿಂತು ಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ ಹರಾಜು
ಓಡಾಡಬೇಕು ಪ್ರತಿ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ
ಬೀದಿಯ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ
ಸಾರಬೇಕು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹರಾಜಿನ ಕತೆಯನ್ನು

ಚೂರು ಚೂರಾಗಿಹ ಹೃದಯವು ನನ್ನದು
ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಮರಳಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಬಹುದು
ಅದಕ್ಕೇನು ಬೇಕಿಲ್ಲ ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ
ಪ್ರೀತಿಯ ಸೆಲೆ ಬೇಕು, ಸೆಲೆಯ ನೆಲೆ ಬೇಕು

ಖರೀದಿಸುವವನಿಗಿದೆ ಒಂದು ಶರತ್ತು
ಆತ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾರುವಂತಿಲ್ಲ
ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಆತ
ಕೊನೆ ಉಸಿರಿರುವವರೆಗೂ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ


Thursday, 5 December 2013

ಹನಿಗವನ 1

1.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ
ಮೊಗ್ಗಾಗಿ ಅರಳಿದ್ದ
ಒಲುಮೆಯ ಹೂವು
ಇಂದು ಬಾಡಿಹೋಗಿದೆ
ಆದರೆ ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿಲ್ಲ

2.
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕನಸಿತ್ತು
ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿತ್ತು
ನಿನ್ನ ಆಗಮನವಿಲ್ಲದೆ
ಈ ಹೃದಯ ಮಾತ್ರ
ಖಾಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು

3.
ನೀಲಾಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ
ಪೂರ್ಣಚಂದಿರ ನಗುತ್ತಿದ್ದ
ನನ್ನ ಬಾಳ ಆಗಸದಲ್ಲಿ
ಬಿದಿಗೆಯ ಚಂದ್ರನೂ
ಮೂಡಲಿಲ್ಲ

4.
 ವಿರಹದ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ಬೆಂದು ಬಸವಳಿದವಳಿಗೆ
ಕೊನೆಗೂ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ
ತಂಪನ್ನೀಯುವ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಸಿಂಚನ


Wednesday, 4 December 2013

ಮಾತು ಮರೆತು ಮೌನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ

                                   "ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ, ಇನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ", ಹೀಗೆಂದು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಹೇಳಿ ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಕೂತುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅಘೋಷಿತ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡಿದೆ. ಮಾತು ಮಾತು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡೇ ಆಯಸ್ಸು ಕಳೆಯುವಂತಹ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಈ ಮಾತಿನಿಂದಾಗುವ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯ ಹುಳು ತಲೆಯನ್ನು ಕೊರೆಯತೊಡಗಿ ಈಗ ಅಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟದಾದ ಗುಂಡಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಮೌನಕ್ಕೆ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟಿದೆ ಮನಸ್ಸು.
       ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಯುಗದಲ್ಲಿಂದು ನಾವಿದ್ದೇವೆ. ಉಡುಗೆ-ತೊಡುಗೆ, ಹಾವ-ಭಾವ, ಜೀವನ ಶೈಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಆಧುನಿಕಮಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು....??? ಅದರಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದರೆ ಕಾಣುವ ವಿಚಾರಗಳು.....??? - ಎಲ್ಲವೂ ಕೆಳದರ್ಜೆಯವೇ. ಸ್ವಾರ್ಥ, ಪರನಿಂದೆ, ಹಗೆತನ, ಕಪಟತನ, ವಂಚನೆ - ಇವೆ ಮುಂತಾದ ಕೀಳು ಭಾವನೆಗಳು ಎಲ್ಲರ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ‘ನುಡಿದರೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತಿರಬೇಕು’ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಡಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುವ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಸಹ ಬರ ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸ, ನಂಬಿಕೆ, ಸ್ನೇಹ, ಗೌರವ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಮಾನವಪ್ರೇಮ - ಇವೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸಿಗಬಹುದೇನೋ. ಆದರೆ ನಿಜ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಇದರ ಕುರಿತು ನೆನೆದು ಮನಸ್ಸು ವಿಷಾದಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
       ಹಾಗಂತ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಪ್ರತಿಶತಃ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸೇನೂ ಹಳಸಿ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರಗಳ ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಖಂಡಿತ ಇವೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲೋ ತೆರೆಯ ಮೇಲಿನ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿವೆ.
      ಆ ಒಂದು ದಿಶೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಮನಸ್ಸು ಮೌನವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ತನ್ನ ತಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ಈ ಮೌನವನ್ನು ಮಾತಾಗಿಸಬಲ್ಲ ಮನಸುಗಳನ್ನು ಮೌನವಾಗೇ ಹುಡುಕಹೊರಟಿದೆ. ಸಫಲತೆ ದೊರಯಬಲ್ಲುದೇ...?? ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡಲೇನು...?
                   
                        

Sunday, 17 November 2013

ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿ


ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೈಗನ್ನಡಿಯಿದು
ಬಿಂಬಿಸುವುದು ದಿಟಭಾವವನ್ನು
ನಡೆದರೆ ನೀ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ
ಸುಡುವುದು ಉಮಿಯೊಳಗಿನ ಕೆಂಡದಂತೆ
ದ್ವಂದ್ವದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ
ಎತ್ತಲೂ ಕತ್ತಲೆಯೇ ಗೋಚರಿಸಿದಾಗ
ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವುದು ಮಲಗಿದ್ದ ವಿವೇಕವನ್ನು
ತೋರುವುದು ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕಾದ ದಿಶೆಯನ್ನು

ಪರರ ಮಾತಿನ ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯುತ
ತನ್ನತನವನ್ನು ಮರೆತು ಬದುಕುವರೆಷ್ಟೋ
ಲೋಕವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ
ಧರಿಸುವರು ಹುಸಿ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು
ತೊಟ್ಟು ಮೆರೆಯುವರು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ವೇಷಗಳನ್ನು
ತಾನೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲ
ಅವರೆಂದೆಂದಿಗೂ ಪರರ ಕೈಗೊಂಬೆ
ಜೀವಿಸುವರು ಹತ್ತರೊಳಗೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯವರಂತೆ

ಮನದ ಆಸೆಗಳ ಅರಿತು
ನೀರುಣಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿ ಪೋಷಿಸಿದರೆ
ಅರಳಿ ನಿಂತು ಸುಗಂಧ ಬೀರುವ ಪುಷ್ಪದಂತೆ
ಬದುಕಾಗುವುದು ನಳನಳಿಸುವ ಹೂದೋಟ
ಪರನೆಂಬ ಕೀಟದ ಮುಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ
ಹೊಸಕಿ ಹೋದರೆ ಆ ಮೊಗ್ಗು
ಬಾಡಿಹೋದ ಸುಮವು ಗಿಡದಲ್ಲಿದ್ದೇನು ಫಲ?
ಬದುಕಿಯೂ ಸತ್ತಂತೆ ಪ್ರತಿ ಉಸಿರು

ತನ್ನ ಹೃದಯಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು
ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡು ಓ ಮನವೇ
ಪರರ ಮಾಯೆಗೆ ಮೋಸಹೋಗದಿರು ನೀ
ನೀನಲ್ಲದೇ ಬೇರಾರು ಅರಿವರು ನಿನ್ನ?
ಅರಿತು ನಡೆವರು ನೀ ಬಯಸಿದಂತೆ
ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಕರ್ತೃ ನೀನೇ
ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಕುರುಹಾಗಿ ನೆಲೆನಿಂತು
ಸ್ಫೂರ್ತಿ ದೀಪವಾಗುವುದು ನೀ ನಡೆದ ಹಾದಿ

Saturday, 16 November 2013

ಕವಿ ಸಮಯ

            
ಕುಳಿತರೇನು ಬಂತು ತಾಸುಗಳ ತನಕ
ಹಾಳೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಲೇಖನಿಯ ಸರಸ
ಕೊನೆಯಾಗುವುದು ವಿರಸದಲ್ಲಿಯೇ
ಸುಮ್ಮನೇ ಗೀಚುವುದರ ಹೊರತಾಗಿ
ಬರಲಾರವು ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾಲು

ತಲೆಯೊಳಗೆ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತ
ಮನಸಿಗೆ ಒದೆಯುವ ಭಾವಗಳ ಚೆಂಡು
ಜಿಗಿದು ಬರಲಾರದು ಈಚೆಗೆ
ಪದವಾಗಿ ಪದ್ಯವಾಗಿ ಗದ್ಯವಾಗಿ
ಕಾಯಿಸುವುದು ಕಾಡಿಸುತ್ತ ಆಡಿಸುತ್ತ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಓಡಿದರೆ ಕೈ ಸರಸರನೆ
ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಬಂದಂತೆ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ
ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಪುಟಗಳೆರಡು ಖಾಲಿ
ಒಡ್ಡುಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಹರಿಯುವುದು
ತಡೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಯೋಚನಾ ಝರಿ

Saturday, 9 November 2013

ನಲ್ಲ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ....

ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಹುಚ್ಚು ಬಯಕೆಗಳ
ಚೆಂದದ ತೋರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ
ಹೃದಯದರಮನೆಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲೇ?

ಹುಸಿನಿದ್ದೆಯ ಸಿಹಿಕನಸುಗಳ ಕನವರಿಕೆಗೆ
ನಿನ್ನ ಚೇಷ್ಟೆಗಳ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ
ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ಓಕುಳಿಯಾಡಲೇ?

ಚಂಚಲತೆಯ ಕೂಸಿನಂತೆ ಜಿಗಿದಾಡುವ
ಲಹರಿಯ ಕುದುರೆಯನ್ನು ತಂದು
ನಿನ್ನ ಮೋಹದ ಲಾಯದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲೇ?

ವಿಳಾಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ
ತನ್ನನ್ನೇ ಹುಡುಕುತಿರುವ ಈ ಉಸಿರಿಗೆ
ನಿನ್ನ ಎದೆಯ ಗೂಡಿನ ದಾರಿ ತಿಳಿಸಲೇ?

Thursday, 7 November 2013

ಪರವಶನಾದೆನು

                  
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪರವಶವಾಗುತಿಹುದು
ಹೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ
ತನ್ನ ಕುರಿತು ತನಗೇ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲದೆ
ಮೋಹದ ಮಾಯೆ ಬೆಂಕಿಯ ಬಿಸಿಗೆ
ಕರಗುತಿಹುದು ಅಂಚು ಅಂಚಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ

ಕನಸುಗಳು ಸೋಕಿದಾಗ ಈ ಕಂಗಳನ್ನು
ನೂರು ಬಣ್ಣಗಳ ಹೊತ್ತು
ರೋಮಾಂಚನದ ಅಲೆಗಳು ಮೈ ಮನಗಳ ಬಡಿದು
ಗಂಭೀರತೆಯ ಪರದೆಯನ್ನು ಸರಿಸಿ
ಹರಿಯುವುದು ಲಜ್ಜೆಯ ಹೊಳೆಯು ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ

ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂದೂ ಹೊರಟರೂ
ಪುನಃ ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದು ಸೋಲಿನ ಮಾಲೆ
ಆದರೂ ಕೊರಳೊಡ್ಡುವಾಗ
ಬೇಸರ, ನಿರಾಸೆ ಭಾವಗಳೆಲ್ಲ ಮಾಯವಾಗಿ
ಸಂತಸ, ಸಾರ್ಥಕತೆಗಳು ಮನೆಮಾಡುವವು ಏಕೋ

Monday, 4 November 2013

ಕಿಟಕಿ ಪರದೆ ಸರಿಸಿ....

                                
               ಎದುರುಗಡೆ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಸೋನಿ ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ಅಗಲವಾಗಿ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಕುಳಿತಿತ್ತು. ೩೨.೫*೧೯.೫" ಸ್ಕ್ರೀನ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ತೆಲುಗು ಸಾಂಗ್ ಪ್ಲೇ ಅಗ್ತಾ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಹೊರಪ್ರಪಂಚದ ಮೇಲಿತ್ತು. ಗಮನವೆಲ್ಲಾ ವಾಹನಗಳ ಓಡಾಟದ ಭರಾಟೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕರ್ಕಶ ಶಬ್ದಗಳ ಮೇಲೆ. ತನ್ನ ಮನಸು ಕೂಡ ಕಳೆದ ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಇದೇ ರೀತಿ ಅಶಾಂತತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿದೆ. ಮನದ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದರೂ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್. ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ವಾಹನದಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕರ್ಕಶ ಸೌಂಡುಗಳು ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ. "ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ, ಈ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ನಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲಿ?", ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಳು.
                 ಅವಳಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಬಗೆಹರಿಯದ ಸಂಗತಿ ಒಂದಿದೆ. ‘ನಮ್ಮ ಜೀವನ ನಮ್ಮ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ’, ‘Life is what you make it’, ‘ನಾವೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನವೆಂಬ ನಾಟಕದ ಸೂತ್ರಧಾರರು’ - ಇಂತಹ ಡೈಲಾಗ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಲೂ ಕೂಡ ನಾವೇಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮ್ಮದು ಎನ್ನುವ ಏಕ ಮಾತ್ರ ಆಸ್ತಿಯಾದ ‘Heart’ಗೆ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತೇವೆ? ತಿಳಿದೂ ಸಹ ಮಾಡುವ ತಪ್ಪು ಇದಲ್ಲವೇ? Heartನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆಮೇಲೆ ತಿಪ್ಪೆಗೆ ಎಸೆದು ಹೋದರೂ ತಿರುಗಿ ಅದೇ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವಲ್ಲ... ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೆದುಳು ಎನ್ನುವ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ...?
              FB ಓಪನ್ ಮಾಡಿ ಕೂತಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೋಷಿಯಲ್ ನೆಟ್ ವರ್ಕ್ ಮೇಲೆ ಡಿಪೆಂಡ್ ಆಗಿದ್ದಾನೆಂ(ಳೆಂ)ದರೆ ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ಅಥವಾ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತನಾಡಲು ಸಮಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ FBಲಿ ಚಾಟ್ ಮಾಡಲು ಅವನಿ(ಳಿ)ಗೆ ಬೇಜಾನ್ ಪುರಸೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಜೀವಂತಿಕೆಗಿಂತ ನಿರ್ಜೀವತೆಯತ್ತಲೇ ಮೋಹ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಯಾಕೆಂದರೆ ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಅಲ್ಟಿಮೇಟ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಮೆಂಟ್ ನೀಡಬಾರದಲ್ಲ... ‘ನಿನಗೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಲ್ಲ’..
            ನಿಜ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. Nobody/Nothing is perfect. ಈ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯೇ ಪೂರ್ತಿ ದುಂಡಗಿಲ್ಲ. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಟೆಯಾಗಿದ್ದು ನಡುವೆ ಉಬ್ಬಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮನುಷ್ಯ ಕೂಡ. ಕೆಲವೊಂದು ಗುಣಗಳು ಚಪ್ಪಟೆಯಾಗಿ ಸೊರಗಿಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ದೃಢವಾಗಿ ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಇದರ ಅರಿವು ಪ್ರತಿ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರು ಹೇಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅರಿವೆಂಬ ಕಿಡಿ ಆರಿಹೋಗಿ ಅವಿವೇಕದ ಬೂದಿ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ.
         ಅಲಾರಂ ಗಡಿಯಾರ ಐದು ಬಾರಿಸಿತು. ಅವಳು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಇತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿದಳು. ಥತ್, ಏನೇನೋ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ. ಒಂದಕ್ಕೊಂದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಎತ್ತೆತ್ತಲೋ ತನ್ನ ಆಲೋಚನಾ ಕುದುರೆ ಓಡಿತಲ್ಲ ಎನಿಸಿತು. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಾರೊಂದಿಗಾದರೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಳು. ಮರುಕ್ಷಣವೇ ನೆನಪಾಯಿತು, ‘ಜೀವಂತಿಕೆಗಿಂತ ನಿರ್ಜೀವತೆಯತ್ತ ಮೋಹ ಜಾಸ್ತಿ’. ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಲೇ Blogನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರಾಯಿತು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದಳು. ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಈಗ ಮಲಯಾಳಂ ಸಾಂಗ್ ಪ್ಲೇ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು, ‘ಸಂಚಾರಿ ನೀ’.

ಕನವರಿಕೆ

                     
ಉಸಿರ ಏರಿಳಿತಗಳಲ್ಲಿ ಭಾವಗಳು ಮಿಳಿತಗೊಂಡು
ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನಲ್ಲಿ ನೀ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಂತೆ
ಕಣ್ಣ ಬಿಂಬಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ಬಣ್ಣಗಳು ಸೇರಿ
ನೋಟಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೇ ಊಹಾ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ
ಮೌನವೋ ಧ್ಯಾನವೋ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಂದೋ
ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವು ಕಾಡುತಿಹುದು ನಿಜವೇ

ಹುಚ್ಚು ಕನಸುಗಳು ಹತ್ತು ರೂಪ ತಳೆದು
ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಿನ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಈಜಾಡುವಾಗ
ಬಯಕೆಗಳು ಗರಿಬಿಚ್ಚಿ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ
ಮನದ ಗುಪ್ತ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತವಾಗಿ ಹಾರಾಡುವಾಗ
ಸುಳಿಯುತಿಹುದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಿಡದೇ
ನಿನ್ನದೇ ಹೆಸರು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕೇಳಿದಂತೆ

ತನ್ನ ತಾ ಮುಟ್ಟಿದರೂ ಪುಳಕಗೊಳ್ಳುವಂತೆ
ಆ ನಿನ್ನ ಕಲ್ಪಿತ ಸ್ಪರ್ಶದ ಉತ್ಕರ್ಷ
ಆವರಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರಭಾವಳಿಯು
ಮೈಮನಗಳ ಕಣಕಣಗಳನ್ನೂ ಉದ್ದೀಪ್ತಗೊಳಿಸಿ
ನಿನ್ನ ಕುರಿತ ಯೋಚನೆಯ ಕೋಗಿಲೆಯು
ಅನವರತ ಹಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಸ್ವಪ್ನ ರಾಗದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ

Friday, 27 September 2013

ಕನಸು ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆ

        
ಎತ್ತಲೋ ಮಾಯವಾಗಿದೆ
ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕಳ್ಳನಂತೆ
ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ದೊರಕಿತ್ತು ನನಗೆ
ನನ್ನದೆನ್ನುವ ಏಕಮಾತ್ರ ಸಿರಿಯು
ಈಗೆಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತೋ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು
ಸೋತುಹೋದೆ ನಾ ಹುಡುಕಾಡಿ
ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ ನನ್ನ ಕನಸು

ನಾನೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇಟ್ಟು ಮರೆತೆನೆ?
ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆನೆ?
ಇಲ್ಲ, ನಾ ಯಾರಿಗೂ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ
ಕದ್ದುಬಿಟ್ಟರೆ ನನಗೇ ತಿಳಿಯದಂತೆ?
ಯಾರೇಕೆ ಕದಿಯುತ್ತಾರೆ ನನ್ನ ಕನಸನ್ನು?
ಹಾಗಾದರೆ ಮತ್ತೇನಾಯಿತೋ?

ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು ನನ್ನ ಕನಸು
ಪೋಣಿಸಿದ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತೆ
ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಆಟಿಕೆಯಂತೆ
ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಚೊಕ್ಕವಾಗಿ ಚಂದವಿತ್ತು
ಅದು ಎಂದಿಗೂ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು
ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಕೂಸಾಗಿತ್ತು
ಎಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಯಿತೋ?

ಸಾಕಿದ್ದೆ ಅದನೆಷ್ಟು ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ
ನನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಧಾರೆಯೆರೆದು
ಒಡಲೊಳಗೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೆಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯಂತೆ
ಈಗ ತಾನೇ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿತು ಬಂದಿತ್ತು
ಹಾರುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುತಲಿತ್ತು
ನನಗೇ ಹೇಳದೇ ಹಾರಿಹೋಯಿತೇ?

ತುದಿಮೊದಲಿಲ್ಲದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ
ದೊರಕದು ಉತ್ತರ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ
ನನ್ನ ಕನಸು ನನ್ನನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿಸಿ
ದೂರ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತಲ್ಲ
ಉಸಿರಾಡಲಿ ಇನ್ನು ನಾ ಹೇಗೆ?
ಮರಳಿ ಸಿಗಬಹುದೇನು ನನಗೆ?
ನನ್ನತನವನ್ನೇ ಹೊತ್ತೊಯ್ದಿಹ ಕನಸು?

Thursday, 12 September 2013

PROMISE ME…


Promise me

That you may not keep me happy

But you’ll never let tears roll down on my face

I do not want you to wipe away them

Instead, I would like to find you not a cause for my sadness

 

Promise me

That you may not be with me all the time

But you will never make me feel lonely

You may be thousands miles far away from me

But the fragrance of your care will assure me

That I am alone anymore

 

Promise me

That you may be busy with your work

But you will never make reasons to escape

For  not having time to spend with me

A bitter truth would comfort me much better

Than a sweet lie

 

Promise me

That you’ll never promise me anything

You will never hold my trust

And even if you promise about something

Take care that you will keep your words

Because, your one promise

May break my heart into thousands of pieces

Wednesday, 4 September 2013

ಮರೀಚಿಕೆ

             
ನನ್ನ ಬಾಳೊಂದು ಮರೀಚಿಕೆ
ಸಾಗುತಿಹೆ ಬಿಸಿಲುಗುದುರೆಯ ಬೆನ್ನೇರಿ ನಾನು
ಗಮ್ಯರಹಿತ ಪಯಣ ನನ್ನದು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ
ತುದಿಮೊದಲಿಲ್ಲದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವು

ನನ್ನರಸಿ ಬರುವ ವೈಭವದ ಬದುಕನ್ನು
ಅರಿಯಲಾರದಷ್ಟು ಕುರುಡಾಗಿದೆ ಮನಸು
ಓಡುತಿರುವೆ ನಾ ಹುಚ್ಚು ಕನಸುಗಳ ಬೆಂಬತ್ತಿ
ನನಸಾಗಲಾರವೆಂದು ತಿಳಿದೂ ಕೂಡ

ಸಡಿಲಗೊಂಡಿದೆ ಬಂಧನಗಳ ಕೊಂಡಿ ಕೊಂಡಿಗಳು
ಪೊಳ್ಳಾಗಿಹವು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು
ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ ಮೇಲೆ ಜೀವಸೆಲೆಯ ಬೇರು
ಮೂಡಲೆಂತು ಒಡಲಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು?

ಯಾರಿಗಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತಿಹುದೋ ಈ ಜೀವ?
ಯಾಕಾಗಿ ಮಿಡಿಯುತಿಹುದೋ ಈ ಭಾವ?
ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ನನ್ನ ನಾಳೆಯು
ಅರ್ಥರಹಿತ ಗೊಂದಲಗಳೇ ಪ್ರತಿ ಹಾಡಿನ ರಾಗವು

ಮೂಡುವುದು ನನ್ನ ಬದುಕಲ್ಲೂ ಕಿರಣಗಳು
ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಓಯಸಿಸ್ ನಂತೆ
ಆದರೆ ಮಾಯವಾಗುವವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ
ಮರೀಚಿಕೆಯ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು

Friday, 9 August 2013

TRY ONCE MORE




Life is a school

Each and every moment is an exam

You may fail at one time

Do not stop there itself

You will have the supplementary coming up

Do not leave the efforts and move on

Try again and try once more


Life always brings surprises

All of a sudden and unexpected

Yesterday might be colorful

But tomorrow would be the darkest

Do not lose the hope

Search out for the ray of light

Try yourself to bring it in, try once more


Life is a bunch of opportunities

They will always be in plenty

Not just only one

Sometimes you may fail to get a bunch

Even may not be able to handle

Do not sit idle

Go and grab from the next bunch

You must try always, try once more


Life throws at each one of us

The stones of difficulties and problems

It does not mean that all doors are closed

And you have nowhere to go

You must find out the key

To unlock and move forward


So, always try once more

THIS IS LIFE....




     Life is what you make it

       Each and every moment, enjoy it

       So beautiful is the world, so you are

       Happiness is filled everywhere,

                             here and there

 

       Being proud to be a human by birth

       Its god's bless that we landed on earth

       Nature has given you every thing, your needs

       You just have to plant those seeds

 

       No matter the pain you are through

       One should move on, it is true

       Life never leaves anyone alone

       Takes you for a walk, dark to sunshine